ของในกระเป๋าที่ขนมานี่เป้นของเราเองซักกี่ชิ้นเนี่ย
มีแต่คนฝากของกลับ -_-' (ที่จิง คนฝากกลับน่ะ คนเดียวแต่ของแบบว่า...)
หอบกระเป๋าขึ้นเครื่องตอน 11 โมงเช้า แต่ออกจากบ้านตอน 8.30 นะครับ
แสดงถึงความเป็นชนบทมากเลย บ้านข้าพเจ้า
นั่งสายการบิน Korea Air จาก แอตแลนต้า ตรงมาถึง เกาหลีเลย
เป็นเวลาทั้งหมด เหยียบๆ 20 ชม. ครับ แล้วผมจะไปทำอะไรบนเครื่องบินล่ะ O[]o"
นอกจากนั่งเมาๆ หลับซะส่วนใหญ่ ฟังเพลง อ่านหนังสือ ดูหนัง
ขอบ่นนิดเหอะ เอาหนังเกาหลีมาให้ดูอ่ะ T[]T' แล้วซัพอิงค์
นั่งก็นั่งอยู่โครตไกลแบบ กันดาร ใครจะไปมองเห็น!!!
พอมาถึงเกาหลี (เล่าเหมือน การนั่งจากเมกามาเกาหลีสั้นนะ แต่จิงๆแล้ว ยาวนานมากๆ)
ท้องก็ร้องลั่น >_<"~ เลยไปหม่ำ บุโกกิ อาหารอร่อยๆ ที่นั่นมา
จากล่ะ 14000 วอน (กินทีเป็นหมท่นนะฮะ) แปลงเป็น ดอล ประมาณ $9 ได้
ได้กินของต้นตำรับทำเอง(หรือป่าวนะ) อร่อยครับ ส่วนมากผมไม่กินเนื้อนะ อืม....
รอเครื่องออกอีก 4 ชม. ครับ แล้วผมก็มากับป้า
ป้าแก่แล้วนะ เพราะงั้น เราเลยไม่เดินช๊อปกัน (เดินไปก็ไม่มีตังค์ซื้อหรอก ผมน่ะ)
ป้าพูดค่อย และไม่ค่อยได้ยิน อยู่ด้วยนานๆแล้ว หงุดหงิดมาก
แต่เราก็พูดไม่ได้ครับ ตอนที่เดินทางจากเมกา ที่มันว่าง เขาเลยนอน แบบนอนยาวน่ะ
แล้วหัวก็มาเกยที่นั่งเราเกือบครึ่ง ไอ้โอ๋เลยต้องนั่งตัวลีบๆ ไปเกือบ ชั่วโมง
=[]=" แบบว่า เขาหันหัวมาทางเราด้วยไง ขยับไปไหนยากมาก เพราะกลัวจะโดนหัวเขา
เหยียบไทยเวลาประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ
ออกจากเครื่องบิน เหยียบงวงช้าง(เรียกอย่างนี้เนอะ) ก้าวแรก
ลมร้อนพัดเข้าหาแบบว่า นี่แหละ เมืองไทย!!
นั่งเล่นคอมจนถึง หกโมงเช้า ไม่ง่วงเลย สงสัยเพราะนอนบนเครื่องมาเยอะมาก มากกว่า 15 ชม.ได้
คิดว่า ควรจะไปนอนได้แล้ว (นั่งๆอยู่ ได้ยินเสียงไก่ขัน ฮ่าๆๆๆ)
นอนไปได้ 2 ชม. ก็ตื่น แล้วก็ตื่นมาตลอด อืม หายอาการแจทแล๊คเลยมั้งเนี่ย
ตอนนอน ไม่อยากจะเชื่อ เหมือนฝันเลย ไม่อยากเชื่อว่าจะได้กลับมา
เหมือนที่เราไม่ได้อยู่ที่นี่เหมือนฝัน เหมือน 6 เดือนที่ผ่านไป มันไม่มีจริง
ดีใจจัง ดีใจจริงๆนะเนี่ย >___<~ จะใช้ 1 เดือนนี้ให้มีความสุขที่สุดค๊าบบบบ
